DE HEUVEL VAN REINAERT
(Campo Santo- St-Amandsberg)

De gebroken ketting
laat vermoeden dat
hij de heuvel
heeft verlaten
pelgrimt ergens in
het Vlaamse land
elk neerhof zeer ontdaan
achterlatend
op weg naar Nobel
om te prediken wat hij
‘niet’ heeft gedaan

terwijl boven op
zijn hol, de heuvel bol
van honderd stenen staat
waaronder kippeboutjes
snikken om de leugen
waaraan Coppe
zich gevangen laat

en hij ontstuitbaar
verder rooft en moordt
de passie preekt
in de kreken en tot
in zijn tweede rijk, tot Lo
zijn krijgsplannen
gestalte geeft, gesmeed
in de catacomben
van zijn Campo Santo.

 Luc C. Martens
 

 

 

Campo Santo

8 december 1847. Sint-Amandsberg wordt een zelfstandige parochie en krijgt een eigen pastoor, een splinternieuwe kerk en een bescheiden kerkhof op de Kapelleberg. De toenmalige strijd tussen klerikalen en antiklerikalen zorgt ervoor dat de katholieke, rijke en overwegend Franstalige bourgeoisie van Gent voor Sint-Amandsberg kiest om er hun overleden familieleden een laatste rustplaats te bezorgen.

Vlaamse voormannen als Jan Frans Willems, Karel Lodewijk Ledeganck en Ferdinand Snellaert worden hier begraven en leggen daarmee de basis van een traditie die van het lokale kerkhof een begraafplaats maakt voor tientallen Vlaamse schrijvers, kunstenaars, musici en wetenschappers. Het Campo Santo van Sint-Amandsberg wordt de evenknie van het Père Lachaise-kerkhof in Parijs en is tot op vandaag één van de merkwaardigste begraafplaatsen van ons land.
 

Tekst: dhr Roger Poelman, Voorzitter Heemkundige Kring Sint-Amandsberg
Foto's: dhr Etienne Dewulf, Voorzitter vzw Kunstzin en Galeriehouder