Timo werd in 1960 in Finland geboren. Toen
hij uit zijn geboorteland vertrok, nam hij de beelden van de Finse natuur met
zich mee. De wouden, de meren en de fjorden bleven op zijn netvlies gebrand. Dat
in zijn kunst mooie en gevoelige natuurimpressies domineren, is bijna voor de
hand liggend en eigenlijk verwondert ons dat geenszins. Het tegenovergestelde
zou pas abnormaal zijn.
Aanvankelijk werkte hij als het ware vakkundig repetitief: het Finse landschap
zoals hij het nog steeds voor zijn ogen zag. Later
zal hij zijn werk doorweven met moderne invloeden en zal hij ook andere accenten
leggen.
Timo volgde 4 jaar tekenacademie in Lokeren, en later 2 jaar cursus aan de Vrije
Academie van Sint-Amandsberg-Gent waar hij zich ontpopte als een tekenaar die
accuraat en snel werkt. Zijn werk bundelt flitsende toetsen en een subliem maar
expressief kleurengebruik.
Over zichzelf is hij eerder zwijgzaam. Hij ziet zichzelf vooral als een zoeker
naar een uitdrukkingsvorm. Die zoektocht vergt natuurlijk enorm veel tijd en is
uiteraard een onderdeel van een evolutie in zijn kunst. De taal van de mensen
hier, het Vlaams dus, blijft voor Timo toch een regelmatig te nemen hindernis en
daarom drukt hij zich als kunstenaar bij voorkeur uit met verf en penseel.
(info Erik De Meuleneere).
“Ik genoot het voorrecht om Timo van nabij te leren kennen. In een expo-ruimte
die eigenlijk ooit bedoeld was als nachtverblijf voor een personenwagen ten
huize van spitsbroeder in de kunst, Erik De Meuleneer. En toen ik Timo voor het
eerst zag, dacht ik aan een ‘garagehouder’ die in zijn schaarse vrije tijd een
aparte ruimte zocht voor een beetje ontspanning. Niet dat hij er als een
smeerpoes bij liep, maar zijn stilzwijgende aanwezigheid gaf mij zoveel lege
ruimte om in te vullen dat hij best ook wel een bankdirecteur kon zijn of een
manager van een Finse multinational die in zijn vrije tijd wel eens een potlood
of penseel vastnam. Alsof dat nu belangrijk was! Ik had toch foto’s van zijn
werk gezien die Etienne me doorgemaild had! Juist. Pure poëzie waarbij slechts
een paar woorden volstaan. Of liever er zelfs te veel staan.Kom kijken, geniet
van een droom en neem hem mee naar huis…
(Thomas Rubico)
|
|
|
